વિષના પ્યાલા સતત પીવાય છે,
કોઇ પૂછે તો કહું, જીવાય છે!
અેટલું કહીને એ છૂટી જાય છે,
જે થવાનું હોય છે, એ થાય છે;
આંખથી વહેતી રહે પીડા બધી,
આપણાંથી ક્યાં કશું સચવાય છે?
રોજ એકાદો ભરમ ભાંગી જતો!
એ નથી હોતું જ, જે દેખાય છે;
એક પત્થર તો ય પીગળતો નથી,
લાખ દોરા-ધાગા-બાધા થાય છે;
વાંક જેવો નીકળે તકદીરનો,
હોઠ ફરિયાદોતણાં સીવાય છે;
લે, તું તારે કચકચાવી વાર કર!
મોત! શાને આટલું મુંઝાય છે?
--------------------------------------------------
ખુશબુ થઈએ, શ્વાસમાં રહીએ;
એમની આસપાસમાં રહીએ;
ના પડી જાય કોઠે અંધારું,
બે ઘડી તો ઉજાસમાં રહીએ;
મોકળા મનથી બસ જીવાતું હો!
લાગણીના લિબાસમાં રહીએ;
સુખ મળી જાય છે અગર શોધો!
ચાલ, એની તપાસમાં રહીએ;
હું અને તું નું બહુવચન કરીએ,
એકલાં નહિ, સમાસમાં રહીએ;
કાયમી જો ગઝલમાં વસવું હો.
છંદમાં રહીએ, પ્રાસમાં રહીએ;
આવી મળશે મુકામ સામેથી,
એકધારા પ્રવાસમાં રહીએ;
"પાર્થ" એવું કશું કરી જઈએ;
કે સ્મરણમાં, સુવાસમાં રહીએ.
--------------------------------------------------
ખુશબુ થઈએ, શ્વાસમાં રહીએ;
એમની આસપાસમાં રહીએ;
ના પડી જાય કોઠે અંધારું,
બે ઘડી તો ઉજાસમાં રહીએ;
મોકળા મનથી બસ જીવાતું હો!
લાગણીના લિબાસમાં રહીએ;
સુખ મળી જાય છે અગર શોધો!
ચાલ, એની તપાસમાં રહીએ;
હું અને તું નું બહુવચન કરીએ,
એકલાં નહિ, સમાસમાં રહીએ;
કાયમી જો ગઝલમાં વસવું હો.
છંદમાં રહીએ, પ્રાસમાં રહીએ;
આવી મળશે મુકામ સામેથી,
એકધારા પ્રવાસમાં રહીએ;
"પાર્થ" એવું કશું કરી જઈએ;
કે સ્મરણમાં, સુવાસમાં રહીએ.
હિમલ પંડ્યા
-------------------------------------------
मिलननुं गीत माराथी घणा वखते गवायुं छे,
न जाणे केम वर्तन आज एनुं ओरमायु छे!?
आ नातो जोड़वा माटे नथी कोई जबरदस्ती,
बतावी दो के बीजुं कोण माराथी सवायु छे?
बधाने प्रेम आप्यो छे, बधानो प्रेम जीत्यो छे;
ह्रदय क्यां कोइनु क्यारेय माराथी घवायुं छे?
मुसीबतने हुं बिरदावुं के मानुं पाड़ हिम्मतनो?
नथी ज्यां कोइ पण पहोंची शक्युं त्यां पण जवायुं छे!
फरीथी ए ज घटना, ए ज पात्रो, ए ज संदर्भो;
मजानुं दृश्य केवुं आंखनी सामे छवायुं छे!
ग़ज़ल छे जिंदगी मारी, ग़ज़ल छे बंदगी मारी!
तमारे मन हशे शब्दो, अमारो प्राणवायु छे.
हिमल पंड्या "पार्थ"
-----------------------------------------------------------------
-------------
