Rasik Dave's Poetry(રસિક દવે ની રચનાઓ)

પરપોટાની છાલ ઉખેડી 

અંદર ઝીણી નજરે જોઈ

મઘમઘતા રંગીન સુંવાળા 

છૂપાયેલા સઘળા સ્વપ્નો 

ચાલ મળીને 

સંગે સંગે 

કરીએ લે સાકાર

દઈએ ગમતીલો આકાર.

ભીતરમાં ઢબૂરાઈ રહેલા

અજવાસી અંગાર

જીવતરની આળીમાળી

પછેડીમાં બાંધીને 

ચાલ સહજ થઈ

જીવનને ઊજાગર કરીએ.

ચાલ મજાથી 

માણી લઈએ.

--------------------------------

---------------

------------

-------------------

--------------------------------------

રસિક દવે 

Rajul Bhanushali's Poetry(રાજુલ ભાનુશાલી ની રચનાઓ)

~ 3 લઘુકાવ્યો ~

૧)

મારા અજવાળાં

સૂર્યનાં જરાય ગરજાઉ નથી.

તને સ્મરું ને

સઘળું દેદિપ્યમાન…!

(૨)

ચુપકીદી નામનો ચક્રવ્યુહ ભેદવા

‘શબદ’ નામના અભિમન્યુએ કમર કસી.

આ દેખી

સાતમે કોઠે ખડી, 

ખુલ્લી તલવાર સમી મગરૂરી દાઢમાં હસી..!

(૩)

આંખ લુછી

ઉંબરેથી પરત ફર્યા ટકોરા

જ્યારે 

બારણું વીંધીને

“કોણ છે?”

એવો સપાટ પ્રશ્ન બહાર આવ્યો..

--------------------------------------------------

~ એક અછાંદસ  ~

~ (કિચન કાવ્ય) ~ 

હાથમાં જયારે કલમ હોય 

ને, કશુંક સ્ફૂરે…

તો જાણે,

એકાદ ઉત્કૃષ્ટ કવિતા લખાઈ એ જાય!

પણ એવું ક્યાં થાય છે?

ગઈકાલે શાકનાં વઘારમાં રાઈ તતડી 

ને સાથે થોડાં શબ્દો પણ તતડ્યા…

પણ એમ કંઈ ચૂલો છોડી કલમ લેવા દોડાતું હશે?

બપોરે

બાલ્કનીમાં કપડાં સુકવતી વખતે 

મસોતાની કોરથી બેચાર ટપક્યાં…

ક્ષણમાં તો સામેના પીપળા પર રહેતી ખિસકોલી

આ...સ્તેકથી આવીને પી ગઈ 

લ્યો બોલો!

રાતનીજ વાત કરું

વાળું વખતે,

ચીવટથી માંજીને ચકચકિત કરેલી થાળીમાં

ના પાડી તોય અમૂક ધરાર પીરસાયા

ને

જોતજોતામાં તો ધગધગતી ખીચડી સાથે ઓગળતાં ઘીની સોડમમાં

એકરસ થઇ વરાળ બની ગયાં…

કાશ,

ક્યારેક એવું પણ થાય કે,

હાથમાં કલમ હોય ને કશુંક સ્ફૂરે…!

--------------------------------------------------------------------------

~ ભીંત ખખડાવો તો? ~

ભીંત ખખડાવો તો?

તો શું?

એ દરવાજો ઓછો છે જે તરત ખૂલી જશે!

અરે.. ફક્ત ખખડાવવાથી કાંકરીય ખરવાની નથી.

કદાચ,

માથા પછાડી પછાડીને મરી જશોને તો પણ નહિ!

ક્ષિતિજને બીજે પડખે શું છે? 

જોયું છે કદી? 

ભીંતને બીજે પડખે પણ સાવ નરી આંખે તો કશું  દેખી શકાય એ શક્યતા નથી..

બની શકે કે-

બીજે પડખે એ સતત અંધારા સેવી સેવીને પોપડાઈ ગઈ હોય..

બની શકે કે-

એના પર બિરાજમાન ખીલીને સખત કાટ લાગી ગયો હોય 

અને,

એ કોઈ પણ ઘડીએ બટકી પડે..જોડે લટકતી ફ્રેમ સહિત!

બની શકે કે-

બીજે પડખેથી પણ કોઈ ખખડાવી રહ્યું હોય.. તમારી જેમ..

બની શકે કે-

બની તો ઘણુંય શકે 

પણ એમ રાહ જોઈને બેસી ન રહેવાય..

તો.? તો...?

અરે હા..

સાંભળ્યું છે કે, ભીંતોને પણ કાન હોય છે!

પણ,

સાચવજો-

ક્યાંક પેલી ખારાશ હોઠોને ન સ્પર્શી જાય..

----------------------------------------------------------------------------------------

રાખ્યું છે નામ એક શ્વાસવગું

વાયરાની આદત સાચવતું સુગંધને એ 

રાખ્યું છે આમ એને હાથવગું

મારી ભીતર જે વસતી એ મોસમનાં સમ 

તું છે અત્તરથી મઘમઘતું પૂમડું

સાનભાન ભૂલી હું અટકળ થઇ ગઈ 

મને લાગેના બીજું કંઈ રૂડું!

હું તો  ઝંખાતી જઉં, હું તો નંખાતી જઉં

એક શમણું લસોટાયું રાતવગું..

રાખ્યું છે..

કોરૂંધાકોર ભાસે આખ્ખું ચોમાસું ને 

શ્વાસોનાં વ્હાણ ડૂબી જાય રે

શોધું વસંત કોક લીલેરા કુંજમાં તો 

બાવળનાં ગામ ઊગી જાય રે

હું તો વીંખાતી જઉં, હું તો પીંખાતી જઉં

એક દુખડું રજોટાયું જાતવગું!

રાખ્યું છે..

અધૂરાં કે પૂરાં, મુઆ કનડે ડચૂરા

આંખે તળાવ ભરી બેઠાં

અંધારું મેલીને અજવાસે ચાલું તો 

પડછાયા જીવતરમાં પેઠાં

હું તો સંતાતી જઉં, હું તો ગંઠાતી જઉં

એક મનડું કચોટાયું ઘાતવગું..

રાખ્યું છે..

------------------------------------------------------

ઉલેચે અંધારા ના જાય સખીરી

વિસરે જે દી' પંડને તુ ,

મત્સ્ય આંખ વિંધાય સખીરી

બાંધ્યો ઘેલા શબદથી નાતો

ઊણી ને કૂણી એની જાત

વાણીમાં જે દી' તેજ ઝબુકે

ઝાકમઝોળ થઈ જાયે વાત

ઉંઘરેટા ઉજાગરા એળે ના જાય સંધાય સખીરી

ઉલેચે અંધારા ના જાય સખીરી..

ફૂંક દીધીને પવન ઉલાળ્યો

ચપટીક ભેળી ઉલળી રાખ

મૃગજળ જેવી ભ્રમણા શમણાં

ભવિષ તુ સોનલવરણું ભાખ

ડગલે ને પગલે, રે! મારગડા ફંટાય સખીરી

ઉલેચે અંધારા ના જાય સખીરી.

રાજુલ ભાનુશાલી

Pragna Vashi's Poetry(પ્રજ્ઞા વશી ની રચનાઓ)

Diven Dhimar 'Rah''s poetry(દિવેન ઢીંમર 'રાહ' ની રચનાઓ)

રાહ તારી દિલને દુભાવશે,

ચાહ મારી આંખને રુલાવશે...

અંતરેથી આતમા સુધી જશે,

પ્યાર તારો કેમ ક્યારે પામશે...

આ સકળ સ્વાર્થી તણાં ગામો મહીં

કોણ થૈ નિસ્વાર્થ મંદિર બાંધશે?...

હાર માની જાઉ હું એવો નથી

અંત કાળે વેદનાઓ ચાલશે ...

આમ મારી યાદને આધાર કૈં

એક તારી આંગળી દોડાવશે..

પ્રાણ ઘાતક તું બનીને જાય છે

નામ તારે પ્રાણવાયું આવશે...

"રાહ", રાહી ને હવે રોગો ભલે

પ્રેમ નામે એ દવા ચીંધાવશે...

--------------------------------

હતો એક પંછી , એ ઊડ્યો દિવાનો ,

નથી કોઈ સાથે , દિશા સાધવાનો...

મળ્યા વંતળો ગાજવીજના તુફાનો ,

મળી વેદના પાર લાગ્યા વહાણો...

થયું એવું એકેક કાંપી રે પાંખો !!!

ખબર ના હતી એને પાપી જમાનો...

ન હાર્યો , ન તૂટ્યો , ન ઘાયલ થયેલો ,

હજી પણ એ ઈસુને રાહે જવાનો...

વિચાર્યું હતું એણે લડવાને કાજે , 

ને પાછો કુરુંક્ષેત્રનો 'સીન' થવાનો...

વગર યોગ વેરી લડ્યો આ જગતમાં , 

ખરેખર નથી સારથી આવવાનો...

મળી મંઝિલો પાંખ લાગી છે 'દિવેન' , 

ફરી એ જ પંછી ફરી ઊડવાનો...

----------------------------------------

સદાકાળ સાકાર લાગે જગતમાં,

નિરાકાર વિકાર જાગે જગતમાં...

અહં ઓગળાવી ને આગળ થયો છું,

મળે પ્રેમની આગ એવી શરતમાં...

વળી આદતોએ સજાવી જ રાખ્યો,

હતો સુર એનો જે મારી રમતમાં...

રહ્યા "રામ" કેરા સદા એ દિવાના,

મળી એમ શ્રદ્ધા મને એ ભરતમાં...

વિવાહો ભલે ને થતા હો અકાળે,

મિલાવો હ્રદય જો એ થાયે મૂરતમાં...

સનાતન થવું એમ "દિવેન"

પછી કો'ક કાન્હો મળે આ વખતમાં...

------------------------------------

રામ રાખે તે ભલાને કોણ ચાખે , કોણ કે'છે!

કે પછી એ ચાખનારા રામ રાખે, કોણ કે'છે?

હો ભલે ને વાદળા , હો આભ પણ ડિંબાગ જેવા , 

નીરખી નક્ષત્ર એ ભાવી જે ભાખે , કોણ કે'છે?

એમ તો આખું જગત વર્ષા પંથે ચાતક બને છે , 

મેં ય જોયા આઁસુઓ તારી જ આંખે , કોણ કે'છે?

ને મને મંજુર છે એ શત્રુઓના તીર-ભાલા , 

આપણા જે આપને આગે"ય નાખે , કોણ કે'છે?

એમ થાયે આજ કે આ જાતને ભરખી લે "દિવેન" , 

બાળકી સંભાળની છે કો'ક શાખે , કોણ કે'છે?

---------------------------------------------------

થંભવું મુશ્કેલ રહ્યું, 

આ હૈયાની લાગણી અંતરનાદ બની,

આંખોની એ तव् કાજળતા મુજ પર ચઢી,

જોણે કે પાંપણ...

ગુંટાવવું અસહ્ય બન્યું,

સ્પર્શ વગર પણ અનુભૂતિ પ્યારી રહી,

ઝલક એ તારા વદનની, તરસ છીપી,

જાણે કે જળસ્ત્રોત...

અટકાવવું અશક્ય રહ્યું,

પ્રીતની ડોરને આહ્લાદક ગાંઠ મળી,

ભર ઠૂંઠવાતી પ્રહરે હું પલળતો રહ્યો,

જાણે કે વરસાદ...

વર્તાવવું વિખેરાય ગયું,

અપ્રત્યક્ષે કૂંપળોની પોષકતા બની,

યાદોની પ્યાલી ફુંટી દ્રવ્યતા વિસ્તરી,

જાણે કે બ્રહ્ભ્માંડ...

જોડાવવું અજોડ થયું,

ઘટ-ઘટમાં ચૈતન્ય જાગ્યું હવે,

નામ તારો આલાપ એ મારૂતિતણા અંતરે,

જાણે કે રામ...     

દિવેન ઢીંમર 'રાહ'

Vahida Drivers's Poetry(વહીદા ડ્રાયવર ની અછંદાસ રચનાઓ)

વહીદા ડ્રાયવર 

Dr.Pinakin Pandya's Poetry(ડોક્ટર પિનાકિન પંડયાની રચનાઓ )