Hema Maheta's Poetry(હેમા મહેતા ની રચનાઓ)

હેમા મહેતા

Vipul Borisa's Gazals(વિપુલ બોરીસા ની ગઝલ રચનાઓ)

આગમન થાશે તમારું એક દિન

રોજ સમજાવી ગુજારું એક દિન

સાંજ,ખાલીપો,પીડા હોવા છતાં

તુજ વગર નો ના વિચારું એક દિન

કોઈ બીજા સંગ છો,પણ સંગ છે ?

લેખ ઈશ ના પણ,સુધારું એક દિન

જાય છે પાછી નજર એ રાહ પર,

દિલ ગયું તું જ્યાં અમારું એક દિન

રાહ જોવે છે,"વિપુલ" મૃત્યુ હવે

આવ એને તો  સવારું એક દિન

--------------------------------------

આ સમય ને સાંધવા તું એક ક્ષણ તો દે મને.*

ઝાંઝવાં પણ ચાલશે તું એક રણ તો દે મને.

આમ તો ખોવાઈ જઈશ હું જગત માં થી સનમ,

છું ચકલી જેવો હવે તો,એક ચણ તો દે મને.

પેટ પર પાટો નહીં,પાટો હવે છે ભૂખ પર,

ફૂલ વેચી માં કહે ઈશ,એક કણ તો દે મને.

દર્દ પારાવાર,મુજ ને છે દુઆઓ માં મળ્યું.

બસ,હર્ષ થોડોક લગભગ,એક મણ તો દે મને.

એ નહીં આવે,"વિપુલ" દિલ ને કહી દે, માનને.

આશ બસ એ ,અંત વેળા એક જણ તો દે મને.

*તરહી મિસરો

----------------------------------------------

બોલી ભલે તું ના શકે,પણ મૌન વાંચી તો શકે.

મેં દિલ નથી માંગ્યું નજર ખાલી તુ આપી તો શકે.

આજે અહીયા બોલબાલા માત્ર જૂઠ્ઠા ની જ છે.

તું સત્ય બોલી ના શકે પણ એ તુ છાપી તો શકે.

ક્યારેય માં ની આંખ માં તે ઊતરી જોયું ખરી ?

ઊંડાણ એના દર્દ નું ધારે તુ માપી તો શકે.

પાંખો હવે તો યાદ ને તારી છે ફૂટી નીકળી.

આવી ભલે તું ના શકે,પાંખો તુ કાપી તો શકે.

આ,જિંદગી આખી"વિપુલ"બળતો રહ્યો છે,આગ માં.

છે,લાશ આ જો હજુય ઈચ્છે તો,તુ તાપી તો શકે.

------------------------------------------------------

પ્રથમ રંગાઈ જાવું છે,લીલેરાં પાનને રંગે.

પછી રાધા બની મારે રહેવું કાનને રંગે.

તમારે તો મને બસ વાંસળી ધડવી હતી ,ઈશ્વર.

રહી તો હું શકત હંમેશા તમારા ગાન ના રંગે.

જગત આખું કરે તારી અર્ચના,પ્રેમ તો મેં કર્યો.

નિભાવી તોય ક્યાં રાખી શક્યા છો,શાન ને રંગે.

રહેવું તો તમારે સાથ મારી મંદિરો માં છે.

ખબર છે,સ્થાન આપ્યું છે તમે ત્યાં માન ના રંગે.

તને લાગે સહેલું એટલું, જીવન નથી હોતું.

રહેવું યાદ માં લાગે કે જાણે દાન ના રંગે.

---------------------------------------------------

કણ કણ કરી ભેગું કરો તે તેતરો લૂટી જશે.*

ક્ષણ ક્ષણ કરી ભેગું કરો જીવન છતાં ખૂટી જશે.

રાખી શકે તો એટલો વિશ્વાસ મુજ પર,રાખજે.

અડકીશ તું તો પાનખર માં પણ કળી ફૂટી જશે.

મેં યાદ ને તારી ઘરેણાં જેમ રાખી છે,સનમ.

એ કાચની બંગડી છે ,આવીજા હવે તૂટી જશે.

તો શું થયું કે દર્દ આપી માત્ર એ ચાલ્યાં ગયા.

ઈશ્વર હશે જો,તો તને પણ કોઈ તો ચૂંટી જશે.

શું કામ તું ચિંતા કરે છે,મૌત ની તારા,"વિપુલ,"

તારા તને છોડી ગયા છે,શ્વાસ પણ છૂટી જશે.

*તરહી મિસરો 

-----------------------------------------------------------------------------

નજર ને મળી રાહ આજે નજર ની,

મજા તો હવે આવશે આ સફર ની.

મને એમ કે બેય ડૂબી રહ્યાં છે.

તરી તું પછી જાણ થઇ આ હુનર ની.

ભલે યાદ નાં કર,મુકી ના શકે તું,

રહેશે કમી-ખોટ મારા અસર ની.

સહેલી નથી આ ગઝલ આમ લખવી.

પીડા ને સજાવી પડે છે,જઠર ની.

જતી તો નથી તોય જીવી પડે છે.

હવે જીંદગી રોજ,તારા વગર ની.

વિપુલ બોરીસા 

Bharat Prjapati 'Adish''s Gazals(ભરત પ્રજાપતિ 'અદિશ' ની ગઝલ રચનાઓ)

કાયમી અહીંયાં પ્રયાસો થાય છે.

આંખમાં એના નિવાસો થાય છે.

હોય તારો સાથ તો ચિંતા નથી,

રણ વચાળે રાતવાસો થાય છે

દે વચન ને તું નીભાવી જાણજે,

રોજ તારો કાં તમાશો થાય છે.

એ સવાલો ના જવાબો કેટલા!

રોજ તારો કૈં ખુલાસો થાય છે.

જાતના દીવા કર્યા મારગ ઉપર,

આયખે મારા ઉજાશો થાય છે.

આંખના તોરણ કર્યા છે જ્યારથી,

બારણે કાયમ પ્રકાશો થાય છે.

ભિતરે દીવો શબદનો ઝળહળે,

ને 'અદિશ' સો ના સવાસો થાય છે.

-------------------------------------

ઘણી વાતો હ્રદયમાં દબાવી જાય છે રસ્તો

સીધીસટ છે છતાં ઘરમાં જ અટવાય છે રસ્તો

નજીવી હોય છે બાબત છતાં રીસાય છે રસ્તો

વિચારો ને વિચારોમાં પછી ખોવાય છે રસ્તો

ધરમધક્કા જગતમાં કેટલાયે ખાય છે રસ્તો

તમે બારીએ આવો તો ઘણું હરખાય છે રસ્તો

જગતતો બે ખબર છે , વાંક મારો છે છતાં કાયમ

વિના વાંકે બિચારો વિશ્વમાં નિંદાય છે રસ્તો.*

હતો રસ્તો તમારા ઘર સુધીનો આ 'અદિશ'નો પણ-

અદિશની આંખમાંથી ઉતરી હ્રદયમાં જાય છે રસ્તો

*તરહી પંક્તિ

---------------------------------------------------------

આજ લાગે છે હવામાં ભેજ છે

એટલે તો તું નયન સામે જ છે

વાત કરતાં વાત વધવા લાગશે

ઓ જરા થોભો, હવા પણ તેજ છે

વારતા લખવી તું રહેવા દે જગત,

જીંદગી પોતે જ દસ્તાવેજ છે.

આંખનું કાજળ ફરી ગાલે ઘસ્યું?

જીંદગી તું એજ, એની એજ છે!

સ્વપ્ન જોયેલાં હવે પુરાં થશે

આટલામાં ક્યાંક ફૂલોની સેજ છે

------------------------------------------

આંખે શમણું થઈને ફર્યાં, તે યાદ કર.

અશ્રુઓ થઈને ખર્યાં , તે યાદ કર.

પાનખરની બીકમાં લીલાં થવા,

પાનપીળાં થઈ ખર્યાં , તે યાદ કર.

આભ જેવું આંગણું રમવા મળ્યું,

ને બની ઝાકળ ઠર્યાં ,તે યાદ કર

જીંદગીમાં હું ને તું ભેગાં થવા,

આપણે મનમાં વર્યાં, તે યાદ કર

-------------------------------------------

એ વિરહના રણ સુધી જાવું નથી.

પ્રેમના પ્રકરણ સુધી જાવું નથી.

તું રહે હરદમ નજર સામે સદા,

મારે તો સગપણ સુધી જાવું નથી.

રુબરું મળ, તો ખુલાસો પણ થશે

હાલથી તારણ સુધી જાવું નથી

બેવફા અહિયાં કફન પણ નીકળે,

એટલે એ ક્ષણ સુધી જાવું નથી.

---------------------------------------------

અશ્રુઓ ઉલેચવા તું એક ક્ષણ તો દે મને

ને પછી એ લૂછવા તું એક ક્ષણ તો દે મને

ભેદ સઘળા હું ઉકેલું પણ શરત છે આટલી,

 આંખ તારી વાંચવા તું એક ક્ષણ તો દે મને

આમ પડખાં ક્યાં સુધી મારે  ઘસ્યા કરવા કહે ?

ચાંદ સાથે જાગવા તું એક ક્ષણ તો દે મને

હાથ તાળી આપીને સપનાં હવે  ચાલ્યાં ગયાં

એને  પાછાં લાવવા તું એક ક્ષણ તો દે મને

સાંજ પડતાં સૂર્ય ક્યાં આરામ કરવા જાય છે ,

એ જગાને શોધવા તું એક ક્ષણ તો દે મને

જીંદગીનું વસ્ત્ર ફાટી જાય એ પહેલાં 'અદિશ'

આ સમયને સાંધવા તું એક ક્ષણ તો દે મને*

*તરહી પંક્તિ

-----------------------------------

ભરત પ્રજાપતિ "અદિશ"

Dhruti Upadhyay's Gazals(ધૃતિ ઉપાધ્યાય ની ગઝલ રચનાઓ)

ભીતરે કૈં ખળભળે ત્યારે ગઝલ લખવી પડે*

ટેરવે કૈં રણઝણે ત્યારે ગઝલ લખવી પડે.

ઘા જરૂરી છે સતત આકાર મેળવવા અહીં,

રૂદિયે કૈં ચણચણે ત્યારે ગઝલ લખવી પડે.

હાથ ના હૈયું રહે,  દેખી પરાઈ પીડને,

લાગણી કૈં સળવળે ત્યારે ગઝલ લખવી પડે.

શ્યામની ભીતર સમાવા ઝૂરતી મીરાં સમો,

માંહ્યલો  કૈં ટળવળે ત્યારે ગઝલ લખવી પડે.

સત્ય કેરી વાટ ને લઇ પ્રેમ કેરું કોડિયું,

આતમા કૈં ઝળહળે ત્યારે ગઝલ લખવી પડે.

* તરહી પંક્તિ

----------------------------------------------------

હું રમલના છંદમાં રમતી રહી,*

ને ગઝલને રોજ ગણગણતી રહી.

ગાલગામાં ગોઠવીને બંદગી,

બસ પરમને પ્રેમથી ભજતી રહી.

મોહ,લાલચ,ક્રોધ,મદ ને કામ રૂપ,

સૌ અનલ સમ પાપથી ડરતી રહી.

બંધનો ને વળગણો ત્યાગી બધા,

હું અગમના રંગમાં ભળતી રહી.

દંભ શેનો? હું પણાનો રાગ શો?

આ જગતની પાસ હું નમતી રહી. 

* તરહી પંક્તિ

-----------------------------------------

સાથ છોડી ક્યા જનમનું વેર લે?*

ક્યાંક તો ક્યારેક મારી ખેર લે.

ગૂંચવાયા તાંતણાં સંબંધના,

એક સાંધું ત્યાં તુટે છે તેર લે.

સૌ રડે છે દુર્દશા મારી સુણી,

આંસુ એકાદું જરા ખંખેર લે.

આપ તું, એ આંખ ને માથા ઉપર,

તેં ધર્યું, મંજૂર સધળુ ઝેર લે.

સૌ કબૂલ સિતમ હવે જે તું કરે ,

'ધૃતિ'એ માથું ધર્યું, શમશેર લે.

* તરહી પંક્તિ

-------------------------------------------

આ સમયને સાંધવા તું એક ક્ષણ તો દે મને, *

ને પરમને પામવા તું એક ક્ષણ તો દે મને.

હાંફતી ધરતી સમી હું બોજ વેંઢારી બધા,

પાપને પડકારવા તું એક ક્ષણ તો દે મને.

ભાગ્યશાળી હું નથી મીરા-અહલ્યા ના સમી

જાતને ઉધ્ધારવા તું એક ક્ષણ તો દે મને.

શ્વાસના આવાગમનમાં ગઇ સરી આ જિંદગી,

આત્મઝાંખી પામવા તું એક ક્ષણ તો દે મને.

નીકળું ચાલી પલકમાં આખરી રસ્તે જવા,

શાશ્વતીને પામવા તું એક ક્ષણ તો દે મને.

* તરહી પંક્તિ

-----------------------------------------------

વીરડો શ્રદ્ધા થકી આ રેતમાં ગાળી જુઓ, *

ને પરમને સૃષ્ટિના કણકણ મહીં ભાળી જુઓ.

આવશે પડઘો ય સામો પ્રેમથી જો સાદ દો,

'હું પણા'ને કોર મૂકી અહમ ઓગાળી જુઓ.

ધૂપ,ઝાલર,આરતી,મણકા મહીં એ ક્યાં વસે?

દીવડો ભીતર જલાવી પોત અજવાળી જુઓ.

કાળજું પાષાણ નૈં , છે મીણ કરતાં પણ કુણું,

કોઈના આંસૂ થકી એનેય પીગાળી જુઓ.

બુદ્ધના રસ્તે જવાની એ જ તો પ્હેલી શરત,

વળગણોમાંથી જરા આ જાતને વાળી જુઓ.

* તરહી પંક્તિ

-------------------------------------------

ધૃતિ  ઉપાધ્યાય 

Jigna Trivedi's Poetry(જિજ્ઞા ત્રિવેદી ની રચનાઓ)

Kajal Thakkar's Poetry(કાજલ ઠક્કર ની રચનાઓ)

લઈ બેઠી......

કાગળ, કલમને  કાજલની  શાહી  લઇ  બેઠી!

ને  ચિત્ર  દોર્યાનો  વિષય આંસુ  લઇ  બેઠી!

આંખ  બંધ  કરુને  ભીતર વરસાદ  થાય  તારો,

માવઠાંની મોસમ  વચ્ચે અષાઢી અનુભૂતી લઇ બેઠી!

બહુધા શાંત રહું છું આમ તો ઘટતી ઘટનાઓ પ્રત્યે,

તોફાન  ઉરના  ચીતરવા કલમની પીંછી લઇ બેઠી!

ભલે ન ફેલાવી શકું તારાપણાના વૃક્ષ સુધી હાથ,

સ્મરણની ડાળ મજબૂત રીતે લઇ બેઠી!

કોણ  રાખે  હિસાબ  આ સ્મરણોના  પ્રદેશનો?

ખાતાવહીમાં  ગમતું  એક નામ  લઇ  બેઠી!

--------------------------------------------------------------------

સ્થિરતા .........

આવતા-જતા વિચારો,

ઇચ્છાઓની ઊછળકૂદ,

સ્મૃતિઓના વા- વંટોળ ,

સ્વપ્નો અને 

કલ્પનાઓના તોફાન,

આ બધાની વચ્ચે 

મારામાં 

'મને' શોધતી 

હું એકદમ સ્થિર...........

------------------------------------------------------------

મને માફક નહીં આવે....

કયાં સુધી ગણતી રહું ક્ષણ?મને માફક નહીં આવે.

ધોધમાર મળ,દસ મીનીટ મને માફક નહીં આવે.

યુગોની તરસ આપણે લઇને

બેઠા,

તૃપ્તિમાં એક જ ટીપું! મને માફક નહીં આવે.

  

નથી જે હાથમાં એ રેખાઓ ચીતરાવ તું,

ભાગ્યનાં ભરોસે બેસવું,મને માફક નહીં આવે.

નજરથી નજર મેળવી જોઉં જરા ત્યાં,

પહેરેદારી આખા જગતની,મને માફક નહીં આવે.

સોનેરી સાંજ, દરિયાનો કિનારો,તું ને હું,

માનવ મહેરામણની વચ્ચે,મને માફક નહીં આવે.

કાજલ ઠક્કર

-------------------------------------------------------

--------------------------------

Diven Dhimar 'Rah''s poetry(દિવેન ઢીંમર 'રાહ' ની રચનાઓ)

રાહ તારી દિલને દુભાવશે,

ચાહ મારી આંખને રુલાવશે...

અંતરેથી આતમા સુધી જશે,

પ્યાર તારો કેમ ક્યારે પામશે...

આ સકળ સ્વાર્થી તણાં ગામો મહીં

કોણ થૈ નિસ્વાર્થ મંદિર બાંધશે?...

હાર માની જાઉ હું એવો નથી

અંત કાળે વેદનાઓ ચાલશે ...

આમ મારી યાદને આધાર કૈં

એક તારી આંગળી દોડાવશે..

પ્રાણ ઘાતક તું બનીને જાય છે

નામ તારે પ્રાણવાયું આવશે...

"રાહ", રાહી ને હવે રોગો ભલે

પ્રેમ નામે એ દવા ચીંધાવશે...

--------------------------------

હતો એક પંછી , એ ઊડ્યો દિવાનો ,

નથી કોઈ સાથે , દિશા સાધવાનો...

મળ્યા વંતળો ગાજવીજના તુફાનો ,

મળી વેદના પાર લાગ્યા વહાણો...

થયું એવું એકેક કાંપી રે પાંખો !!!

ખબર ના હતી એને પાપી જમાનો...

ન હાર્યો , ન તૂટ્યો , ન ઘાયલ થયેલો ,

હજી પણ એ ઈસુને રાહે જવાનો...

વિચાર્યું હતું એણે લડવાને કાજે , 

ને પાછો કુરુંક્ષેત્રનો 'સીન' થવાનો...

વગર યોગ વેરી લડ્યો આ જગતમાં , 

ખરેખર નથી સારથી આવવાનો...

મળી મંઝિલો પાંખ લાગી છે 'દિવેન' , 

ફરી એ જ પંછી ફરી ઊડવાનો...

----------------------------------------

સદાકાળ સાકાર લાગે જગતમાં,

નિરાકાર વિકાર જાગે જગતમાં...

અહં ઓગળાવી ને આગળ થયો છું,

મળે પ્રેમની આગ એવી શરતમાં...

વળી આદતોએ સજાવી જ રાખ્યો,

હતો સુર એનો જે મારી રમતમાં...

રહ્યા "રામ" કેરા સદા એ દિવાના,

મળી એમ શ્રદ્ધા મને એ ભરતમાં...

વિવાહો ભલે ને થતા હો અકાળે,

મિલાવો હ્રદય જો એ થાયે મૂરતમાં...

સનાતન થવું એમ "દિવેન"

પછી કો'ક કાન્હો મળે આ વખતમાં...

------------------------------------

રામ રાખે તે ભલાને કોણ ચાખે , કોણ કે'છે!

કે પછી એ ચાખનારા રામ રાખે, કોણ કે'છે?

હો ભલે ને વાદળા , હો આભ પણ ડિંબાગ જેવા , 

નીરખી નક્ષત્ર એ ભાવી જે ભાખે , કોણ કે'છે?

એમ તો આખું જગત વર્ષા પંથે ચાતક બને છે , 

મેં ય જોયા આઁસુઓ તારી જ આંખે , કોણ કે'છે?

ને મને મંજુર છે એ શત્રુઓના તીર-ભાલા , 

આપણા જે આપને આગે"ય નાખે , કોણ કે'છે?

એમ થાયે આજ કે આ જાતને ભરખી લે "દિવેન" , 

બાળકી સંભાળની છે કો'ક શાખે , કોણ કે'છે?

---------------------------------------------------

થંભવું મુશ્કેલ રહ્યું, 

આ હૈયાની લાગણી અંતરનાદ બની,

આંખોની એ तव् કાજળતા મુજ પર ચઢી,

જોણે કે પાંપણ...

ગુંટાવવું અસહ્ય બન્યું,

સ્પર્શ વગર પણ અનુભૂતિ પ્યારી રહી,

ઝલક એ તારા વદનની, તરસ છીપી,

જાણે કે જળસ્ત્રોત...

અટકાવવું અશક્ય રહ્યું,

પ્રીતની ડોરને આહ્લાદક ગાંઠ મળી,

ભર ઠૂંઠવાતી પ્રહરે હું પલળતો રહ્યો,

જાણે કે વરસાદ...

વર્તાવવું વિખેરાય ગયું,

અપ્રત્યક્ષે કૂંપળોની પોષકતા બની,

યાદોની પ્યાલી ફુંટી દ્રવ્યતા વિસ્તરી,

જાણે કે બ્રહ્ભ્માંડ...

જોડાવવું અજોડ થયું,

ઘટ-ઘટમાં ચૈતન્ય જાગ્યું હવે,

નામ તારો આલાપ એ મારૂતિતણા અંતરે,

જાણે કે રામ...     

દિવેન ઢીંમર 'રાહ'