Vahida Drivers's Poetry(વહીદા ડ્રાયવર ની અછંદાસ રચનાઓ)

વહીદા ડ્રાયવર 

Himal Pandya "Parth"'s Ghazals(હિમલ પંડ્યા "પાર્થ" ની ગઝલ)

વિષના પ્યાલા સતત પીવાય છે,

કોઇ પૂછે તો કહું, જીવાય છે! 

અેટલું કહીને એ છૂટી જાય છે,

જે થવાનું હોય છે, એ થાય છે;

આંખથી વહેતી રહે પીડા બધી,

આપણાંથી ક્યાં કશું સચવાય છે? 

રોજ એકાદો ભરમ ભાંગી જતો!

એ નથી હોતું જ, જે દેખાય છે; 

એક પત્થર તો ય પીગળતો નથી,

લાખ દોરા-ધાગા-બાધા થાય છે;

વાંક જેવો નીકળે તકદીરનો,

હોઠ ફરિયાદોતણાં સીવાય છે;

લે, તું તારે કચકચાવી વાર કર!

મોત! શાને આટલું મુંઝાય છે? 

--------------------------------------------------

ખુશબુ થઈએ, શ્વાસમાં રહીએ; 
એમની આસપાસમાં રહીએ; 

ના પડી જાય કોઠે અંધારું,
બે ઘડી તો ઉજાસમાં રહીએ;

મોકળા મનથી બસ જીવાતું હો!
લાગણીના લિબાસમાં રહીએ;

સુખ મળી જાય છે અગર શોધો!
ચાલ, એની તપાસમાં રહીએ;

હું અને તું નું બહુવચન કરીએ,
એકલાં નહિ, સમાસમાં રહીએ;

કાયમી જો ગઝલમાં વસવું હો.
છંદમાં રહીએ, પ્રાસમાં રહીએ;

આવી મળશે મુકામ સામેથી,
એકધારા પ્રવાસમાં રહીએ; 

"પાર્થ" એવું કશું કરી જઈએ;

કે સ્મરણમાં, સુવાસમાં રહીએ.

હિમલ પંડ્યા

-------------------------------------------

मिलननुं गीत माराथी घणा वखते गवायुं छे,

न जाणे केम वर्तन आज एनुं ओरमायु छे!?

आ नातो जोड़वा माटे नथी कोई जबरदस्ती,

बतावी दो के बीजुं कोण माराथी सवायु छे?

बधाने प्रेम आप्यो छे, बधानो प्रेम जीत्यो छे;

ह्रदय क्यां कोइनु क्यारेय माराथी घवायुं छे?

मुसीबतने हुं बिरदावुं के मानुं पाड़ हिम्मतनो?

नथी ज्यां कोइ पण पहोंची शक्युं त्यां पण जवायुं छे!

फरीथी ए ज घटना, ए ज पात्रो, ए ज संदर्भो;

मजानुं दृश्य केवुं आंखनी सामे छवायुं छे!

ग़ज़ल छे जिंदगी मारी, ग़ज़ल छे बंदगी मारी!

तमारे मन हशे शब्दो, अमारो प्राणवायु छे.

 हिमल पंड्या "पार्थ"

-----------------------------------------------------------------

-------------

Mehbub Sonaliya's Gazal(મેહબૂબ સોનાલીયા ની ગઝલ)

ગમ્યું નથી જે કદી તે ગમાડવા લાગ્યાં

અમે બસ એમ હ્રદયને રમાડવા લાગ્યાં.

એલાર્મો હારી ગયા એક ધારા વાગીને

અને તમે શું જગત ને જગાડવા લાગ્યાં

જગત ની દોડ મહીં થાય છે વિજય કોની?

વધુ જે દોડે બધા એને પાડવા લાગ્યાં.

અહીં તો હાસ્ય બધા સાવ ભૂલી બેઠા છે 

ફકત જનાજા દુઃખો ના ઉપાડવા લાગ્યાં.

જગત ને ટેવ છે મહેબૂબ નખ થી ખણવા ની.

તમે જખમ શું બધા ને બતાડવા લાગ્યાં.

------------------------------------------------------------

સફર જીવન ની એમ જ આદરું છું.
તને 'હોવાપણું' મારું, ધરું છું.

અંગરખો દંભ નો મોટો છે કદ થી
બધા થી એટલે નોખો તરું છું.

અરીસો કોણ કે' સાચું જ બોલે?
મને જોઉં છું, જોયા કરું છું.

તને ખોવાય જાવાનો જ ડર છે.
મને હું જો મળું છું તો ડરું છું.

ઉપાધિઓ બધી મહેબૂબ જી હું

નિમંત્રણ દઈ અને ક્યાં નોતરું છું.

-------------------------------------------------

મહેબુબ સોનાલિયા

-------------------------------------
सोच की बैसाखियों को बस बदल लेता हूँ मैं
है तो सौ दुशवारियाँ पर हस के चल लेता हूँ मैं।

तीरगी मुझसे उलजने की न जिद करना कभी
खुश्क हो जाये दिये तो खुद ही जल लेता हूँ मैं

जीते रहेने की तलब ने मार डाला है ज़मीर
जैसे भी हालात हों वैसे ही ढल लेता हूँ मैं।

देखले कोई न बहती आंसूओं की धार को
इस तरह बरसात में थोड़ा टहेल लेता हूँ मैं।

आँख पर पट्टी लगाकर दौड़ना शमशीर पर
जिंदगी के रास्ते पे फिर भी चल लेता हूँ मैं।

सत्यावादी हूँ अगर अवसर नहीं मिलता मुझे
सच तो ये है सोच का पैकर बदल लेता हूँ मैं।

जिंदगी 'महेबुब' को तुजसे कोई शिकवा नहीं
जितना तू छलती है मुजको उतना फल लेता हूँ मैं।


महेबुब सोनालिया

Lata Bhatt's Poetry(લતા ભટ્ટ ની રચનાઓ)

મનહર છંદમાં બે  રચના

=================

ફરી દાળ બળી ગઇ,ફરી દાળ થઇ કાળી,

મુસીબતની જડ છે,મારી પત્ની રુપાળી.

પાપડ શેકવા ફાવે, બનાવી શકે છે મેગી.

 એ જ એનો અન્નકોટ એ જ પીરસે થાળી.

પેટ પણ હવે મારું ,જવાબ દઇ રહ્યું છે,

પીત્ઝા બર્ગર ખાઇને,હોજરી થઇ આળી.

પિયરે ન સિધાવીને,મને દુઃખ એમ આપે,

ધામા નાખે અહીં સહુ,સાસુ સસરા સાળી.

ફૂલ ધાર્યુંતુ મે એને ,કે એ ખુશ્બૂ ફેલાવશે,

નીકળી એ તો અરે રે,કાંટાળી એક ડાળી.

લાલી લિપસ્ટિક એની,  મારો પગાર ખાય છે,

કરવી પડે છે મારે ,દિવસ રાતપાળી.

દિવસે લાગે અપ્સરા, સ્વર્ગથી ઉતરી આવી,

રાતે મેકઅપ કાઢે,  હબકી જાઉં ભાળી.

અકાળે  મળી ગઇ છે,  મને તો આ વૃધ્ધાવસ્થા

કેશ સાથે  રંગુ  કેમ, દાઢી મારી શ્વેતાળી.

પરણીને પસ્તાણો છુ, કુંવારો જ સારો હતો,

ચોટલી ઝાલીને ઊભી,,એક ચોટલાવાળી.

-------------------------------------------------

શબ્દ ગોઠવાઇ ગયા,આપોઆપ કવિતામાં,

  જખ્મની દશા આ નક્કી, હરી હોવી જોઇએ.

મોહરા ઉખડી રહ્યા,ચહેરા ઉપરથી આ

જાત આયનાની સામે,ધરી હોવી જોઇએ.

માસૂમિયત એમ જ ,જળવાઇ રહે તેથી,

 સ્વપ્નમાં સહુના એક , પરિ હોવી જોઇએ.

સેકડૉ  દિવાના આમ, મરી ફીટવા તૈયાર,

વાત કોઇ વતનની, કરી હોવી જોઇએ.

મહેંકી રહી માટી ને,ઝળહળે પણ આ તો,

રજ કોના પગલાની, ખરી હોવી જોઇએ.

લતા ભટ્ટ

Ravi Dave "Pratyaksh"'s Gazals(રવિ દવે 'પ્રત્યક્ષ' ની ગઝલ)

તારો જ ચ્હેરો ખાસ હતો અંધકારમાં;

તેથી જ તો પ્રવાસ હતો અંધકારમાં.

થોડો ઘણો પ્રકાશ હતો અંધકારમાં;

તારો જ તો ઉજાસ હતો અંધકારમાં !

મારું જ આ અજ્ઞાન નડ્યું છે હવે મને;

મારી જ હું તપાસ હતો અંધકારમાં.

મારું કફન સફેદ ભલે હો કબર બહાર;

કાળો થયો લિબાસ હતો અંધકારમાં.

આ જિન્દગી હવે મેં વિતાવી મઝારમાં;

'પ્રત્યક્ષ' નો નિવાસ હતો અંધકારમાં.

-----------------------------------------

હવે દુનિયા મને આ પ્રેમમાં તો ત્રસ્ત લાગે છે;

તમે હો છો જો સાથે તો બધુયે મસ્ત લાગે છે.

ઘણાં દિવસો થયા મુજને મળ્યા ના એટલે લાગ્યું,

કદાચિત્ મારી યાદોમાં ઘણાં એ વ્યસ્ત લાગે છે.

નથી એ બોલતા કાંઈ, નથી કહેતો હું કાંઈ પણ;

અમારા બેયના આજે હ્યદય પણ સુસ્ત લાગે છે.

નથી પીવા મળ્યાં તારા નયનના જામ આજે તો;

છતાં જૂનો મળેલા કૈફથી મદમસ્ત લાગે છે.

નથી એ પ્રાણ એમાં કે હવે સાબિત થઈ જાશે,

તમે અડકો અહીં 'પ્રત્યક્ષ' ઠંડો હસ્ત લાગે છે.

રવિ દવે 'પ્રત્યક્ષ'

"Raj" Lakhtarvi's Gazals("રાજ" લખતરવી ની ગઝલ)

આ સમયને હું ન થંભાવી શકું,
તું કહે તો સહેજ લંબાવી શકું.

રોજ તો આવે નહીં એ જાણું છું,
શક્ય છે, ક્યારેક બોલાવી શકું.

એટલો અધિકાર દે, મારા સનમ !
ધારું ત્યારે દ્વાર ખખડાવી શકું.

ઝાંઝવા ક્યાં છું, સરોવર છું હું તો,
કોઈને હું કેમ તરસાવી શકું ?

આટલી છે વાત મારા હાથમાં,
સ્વપ્નમાં તુજને હું શોભાવી શકું.

વાત પૂરી જે ન સમજાણી મને,
એ જગતને કેમ સમજાવી શકું ?

‘રાજ’ મારી જેમ તરસ્યા થાય તો,
ઝાંઝવાને હું ય લલચાવી શકું.

–   ‘રાજ’ લખતરવી

------------------------------------------------------------

Kavi Jalrup's Poetry(કવિ જલરૂપ ની રચનાઓ)